ခွေးနှင့် ကြောင် (The Dog and the Cat)

ခွေးနှင့် ကြောင်

ရှေးရှေးတုန်းက ကျေးရွာတစ်ရွာတွင် ခွေးတစ်ကောင်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင်သည် အိမ်နီးချင်းများအဖြစ် နေထိုင်ကြ၏။ ခွေးကား အလွန်သစ္စာရှိပြီး၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ သခင်ကို အလွန်ချစ်ခင်ပြီး၊ မည်သည့်အခါမျှ မခွဲခွာ။ ကြောင်ကား အလွန်လွတ်လပ်ပြီး၊ မိမိသဘောအတိုင်း နေထိုင်လေ့ရှိသည်။ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း မိမိ၏ အလိုဆန္ဒများကို ဦးစားပေး၏။

တစ်နေ့သောအခါ ခွေးသည် မိမိ၏ သခင်ထံမှ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကို လက်ဆောင်ရရှိလေသည်။ ထိုအမွှေးတိုင်သည် အလွန်မွှေးကြိုင်ပြီး၊ ကြည်နူးဖွယ်ရာကောင်း၏။ ခွေးသည် ထိုအမွှေးတိုင်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားကာ၊ ၎င်းကို မိမိ၏ အိပ်ရာအနီးတွင် ထားလေသည်။

ကြောင်သည် ထိုအမွှေးတိုင်ကို မြင်တွေ့သည်နှင့် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ထင်မှတ်၏။ ၎င်းသည် ထိုအမွှေးတိုင်ကို ခွေးထံမှ လုယူရန် ကြံရွယ်၏။ ကြောင်ကား အမြဲတမ်း မိမိ၏ အလိုဆန္ဒများကို ဦးစားပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြောင်သည် ခွေးအား မေးခွန်းထုတ်လေသည်။ “အချင်း ခွေး၊ နင်ဟာ ဘာကြောင့် အဲဒီလို အမွှေးတိုင်ကို ကိုင်ထားတာလဲ။ ဒါဟာ တကယ်တော့ ငါ့အတွက်ပဲ ဖြစ်သင့်တယ်” ဟု ဆို၏။

ခွေးက ပြန်ပြောလေသည်။ “အချင်း ကြောင်၊ ဒါဟာ ငါ့သခင် ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ။ ဒါဟာ ငါ့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။ ငါဟာ ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေးဘူး” ဟု ဆို၏။

ကြောင်က ပြုံးရယ်လျက် “ဒါပေမယ့် နင်ဟာ ငါ့ကို ချစ်တယ် မဟုတ်လား။ နင်ဟာ ငါ့အတွက် ဒါကို ပေးနိုင်တယ် မဟုတ်လား” ဟု ဆို၏။

ခွေးက ခေါင်းခါလျက် “ငါဟာ နင့်ကို ချစ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒါဟာ ငါ့သခင်ရဲ့ လက်ဆောင်ပဲ။ ငါဟာ ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေးနိုင်ဘူး” ဟု ပြန်ပြောလေသည်။

ကြောင်ကား မကျေနပ်စွာဖြင့် ခွေးအား ရန်ရှာလေသည်။ ၎င်းသည် ခွေး၏ အမွှေးတိုင်ကို လုယူရန် ကြိုးစား၏။ ခွေးကား မိမိ၏ အမွှေးတိုင်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစား၏။ တိုက်ပွဲသည် အတော်ကြာကြာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သူမျှ အနိုင်မရရှိခဲ့။

ထိုအချိန်တွင် ခွေး၏ သခင်သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။ ၎င်းသည် ခွေးနှင့် ကြောင်တို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သခင်က မေးခွန်းထုတ်လေသည်။ “အချင်း ခွေး၊ အချင်း ကြောင်၊ နင်တို့ ဘာကြောင့် တိုက်ခိုက်နေတာလဲ” ဟု ဆို၏။

ခွေးက အဖြစ်မှန်ကို ပြောပြလေသည်။ “အရှင်၊ ကြောင်ဟာ ကျွန်ုပ်ရဲ့ အမွှေးတိုင်ကို လုယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါဟာ အရှင် ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပါ။ ကျွန်ုပ်က မပေးခဲ့ဘူး” ဟု ဆို၏။

ကြောင်ကား မည်သည့်အပြစ်မှ မရှိသကဲ့သို့၊ “အရှင်၊ ကျွန်ုပ်ဟာ အမွှေးတိုင်ကို လိုချင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ကျွန်ုပ်အတွက် တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။” ဟု ဆို၏။

သခင်ကား ခွေး၏ သစ္စာရှိမှုကို ချီးကျူးလေသည်။ ၎င်းသည် ကြောင်၏ လောဘကိုလည်း နားလည်၏။ သခင်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလေသည်။ “ခွေး၊ နင်ဟာ ငါ့ကို အလွန်သစ္စာရှိတယ်။ ငါဟာ နင့်ကို ဒီအမွှေးတိုင်ကို ပေးမယ်။ ကြောင်၊ နင်ဟာ လောဘကြီးလွန်းတယ်။ နင်ဟာ ဒီနေ့ကစပြီး ဒီအမွှေးတိုင်ကို မရနိုင်တော့ဘူး” ဟု ဆို၏။

သခင်ကား အမွှေးတိုင်ကို ခွေးအား ပေးအပ်လေသည်။ ခွေးကား အလွန်ဝမ်းမြောက်သွား၏။ ကြောင်ကား အလွန်စိတ်ပျက်သွား၏။ ၎င်းသည် မိမိ၏ လောဘကြောင့် အမွှေးတိုင်ကို မရရှိခဲ့ကြောင်း နောင်တရလေသည်။

ထိုနေ့မှစ၍ ကြောင်သည် မိမိ၏ လောဘကို ထိန်းချုပ်ရန် သင်ယူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အခြားသူများ၏ ပစ္စည်းများကို မလုယူဘဲ၊ မိမိ၏ အလုပ်ကိုသာ လုပ်ကိုင်လေသည်။ ခွေးကား သစ္စာရှိမှုနှင့် မေတ္တာတရားကို တန်ဖိုးထားကာ၊ မိမိ၏ သခင်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်လေသည်။